Pazartesi günü kaleme aldığım yazıma sitem geleceğini bildiğim için bunu başta yazmıştım. Tabi bu yazımı en az beni 25-30 kişi araması sonunda yazmıştım. Akimder derneğinin öğretmen evinde düzenlediği yemeği eleştirmiştim. Aslında bu bir eleştiri değil kulak çekme idi. Bir ağabeyleri ve İmam Hatip Lisesi mezunu olarak yapılan sitemleri kısaca eleştirip kulak çekmem sonunda yönetim kurulu tarafından bana sitem ettiler. Bu arada konu ile ilgili olarak beni bilgilendirdiler.
Pazartesi akşamı Aksaray Belediye Başkanı Sayın Haluk Şahin Yazgının Çanakkale şehitlerini anma gecesi düzenlediği Kültür Merkezinde idim. Anma ile ilgili olarak konu açılmışken birkaç cümle edip konuya döneceğim.
Pazartesi günü düzenlenen Çanakkale gecesi gerçekten mükemmeldi. Ömer Karaoğlu yılların ekşitemediği bir sanatçı. Bu ismi duyan salona koşmuş ve salon tıklım tıklım dolu idi. Birçok kişi salonda yer bulamayıp dışarda kaldı. Bunlardan biriside bendim, biraz ayakta izledikten sonra zorunlu olarak bende koridora çıkarak arkadaşlarla çay içtik.
Böyle sanatçıların gelmesi elbette salonu dolduruyor. Her şeyi ile mükemmel olan gecede emeği geçen herkese teşekkür ediyorum.
İçerde yer bulamayan kişiler içinde şehrin farklı tanınan kesimleri de vardı. Akimder Başkanı Kuddusi Bakar ve yönetim kurulu üyeleri de dışarda kalmıştı. Program devam ederken aynı gün yazdığım yazı ile ilgili sohbet edip beni bilgilendirdiler.
Akimder toplantısındaki boş masaları gören bazı mezunlarımız bu derneğin çemberinin daraltılmadan genişletilmesini istemişlerdi. Bende dar çerçevede yapılan ve bazı duyumlarım nedeni ile birilerinin güdümünde bu dermek olmamalı demiştim.
Tabi benim Akimder ile ilgili birçok olumlu yazımı atlayıp bir cümle olumsuz satırıma takılmalarına da ben üzüldüm. Olumlu yazılarımda dedim bana açıp neden bir teşekkür etmiyorsunuz da bir cümle eleştirime takılıyorsunuz diye bende kendilerine anlattım.
Tabi onlar kendilerine göre haklı idiler, bende haklı idim. Kimsenin güdümünde olmadıklarını herkese kapılarının açık olduğunu ve herkesi kucakladıklarını anlattılar. Bir beklentileri olmadan mezunlarını temsil etmeye çalıştıklarını söylediler.
Meselenin kaynağı ise bende bir İmam Hatipli köşe yazarı olarak bu toplantı dışında beni çağırdınız mı? Bu toplantının amacını anlattınız mı? Neden herkesi çağırmadınız diye sordum. Onlarda mezunlarımızın tamamını buraya çağırmamız mümkün değildi. Zaten salonda almazdı, çağırdığımız bazı arkadaşlarda mazeretleri nedeni ile gelemediler dediler.
Bir iletişim eksikliği olduğu hususunda hemfikir olduk. Bundan sonra iletiş kurmayı ihmal etmemek dileği ile ayrıldık. Demek ki iletişim eksikliği olunca akıllara başka sorular gelebiliyor. İnşallah ben yanılırım ve arkadaşlarım haklı olurlar.
Şunu da belirtmek isterim ki, henüz bu arkadaşların bazıları dünyada yok iken ben 1983 yılında 33 İmam Hatip Lisesinin lise kısımları kapatıldığında o dönem ulusal medyada köşe yazarı idim. Halen saklıyorum ? 33 İmam Hatip okulu dramı? başlığı ile bir yazı kaleme aldım ve kararı protesto etmişimdir. Dolayısı ile bu kardeşiniz okullarına son derece bağlıdır.
Her okul kendi dalında kıymetlidir, diğer liselerde aynıdır ama bizim o dönem mezunlarımızda bir ayrı değerdedir. 1976 yıllarında sadece bu okulların orta kısmı var Lise bölümü yoktu. Sonradan açıldı ama 1983 de lise bölümleri yeniden kapandı. Onun için bu okullar benim yanımda ayrı bir değerdir. Konuyu bir kıssa ile bitirmek istiyorum.
İstanbul´a gelen bir Karadenizli, uzun zaman bir hemşeri bulup dertleşememiş. Ama bu sefer bir Karadeniz plakalı araba şoförü olsun aramış. Yani plaka bulmaya çalışmış. Neticede bir gün plakayı bulmuş. Ama arabada şoför yok, ne yapsın aracın lastiğinin altına yatıp sbobunu açıp havasını boşaltarak lastiğin havasını içine çekmeye başlamış.
Tam bu sırada lastik havasını duyan şoför koşup gelmiş adama müdahale etmiş. Ben nasıl bu şekilde yola gideceğim derken. Adam cevap vermiş: ? da ben Karadenizli bulamadım, bari memleket havası çekeyim diye hava çekiyorum? demiş. Bizde yıllardır bu okulların istikrar havasını çektik. Onun için merak etmeyin her zaman bu okulların arkasındayız.
